W sali szkoleniowej siedzi kilka osób. Otwierają się drzwi. Wchodzi koleś. "Dzień dobry. Nazywam się tak i tak. Jestem MCT, jestem MCP, jestem MCPD, jestem AA, PKP i NBP. Będę was nauczał. Takie bowiem otrzymałem przykazanie. Tutaj macie książki, przed wami stoją laptopy z materiałami, na ścianie wyświetlają się slajdy. Ja mówię, wy słuchacie. Wszystko jasne? Dobrze. Miejmy to już wreszcie za sobą...".
Po chwili niezręcznej ciszy zaczyna się SZKOLENIE. A raczej "szkolenie" (zamiast apostrofów wstawiłbym ten hamerykański gest palcyma oznaczający ironię, ale nie posiadam takowego w formie graficznej). Slajd za slajdem, godzina za godziną. Dzień za dniem. Monotonne czytanie tekstu z ekranu. Ludzie zanudzeni na śmierć. Trener zanudzony na śmierć. Czas płynie wolno jak błoto wymieszane ze strupami przez wąską słomkę. Każdy tylko czeka aż ta tortura dobiegnie końca.
gordon_shumway
lukaszgasior
Brak komentarzy. Bądź pierwszy aby skomentować ten wpis.